شلمزار

سه سال ندارمش.!

"سانسور"

مجموعه در من به نام بی قراری ها

دارند می خوانند مانند قناری ها:

اول:جوان وخواستن.بی توانستن

محکوم جبر قصه عشق و نداری ها

دوم:حراج تن .سفر .غیظ پدر یعنی:

رقص شیاطین در شب دختر فراری ها

سوم: همه از سکه افتادیم.مسدودیم

تااز حساب عده ای سر رفته جاری ها!

چارم:چرا از حرفهایم پاچه میگیرید

شر کرده از رگهای شعرم خون هاری ها

پنجم:پرم از زخم ...کاری کاش میکردید

فرعونها لم داده در آیینه کاری ها

درد ششم:حال مرا بر هم زده دیگر

-حال شما را-شاعران و پاچه  خواری ها 

هفت آسمان درد است در این مرد .بشمارد؟

-این روزها انگار شاعر کرم داری ها؟!

سریال ما را بچه های بعد می بینند

یک قصه با عنوان "روزی روزگاری..."ها...

بقیه این شعر اجازه پخش

شدن ندارد!

*جایی در در کو ههای اقلید که حس می کنم نافم را به غربتش بریده اند.باور کنید چقدر از این کوه الهام می گیرم

وطعم نام تو چون قند در دهان من است

هنوز خط لبت روی استکان من است

سه وعده می خورم ازسفره ی تنت بانو!

هنوز برکت لبخندت« آب و نان» من است

سی سه مرتبه زاینده رود طغیانم

بیا که بستر جسم تو اصفهان من است!

عروس پر نفس مهر در خسوف نرو

که ماه صورتتان قرص آسمان من است

زنی میان غزلهای من ملنگ تویی

هنوز قشقرقت توی داستان من است

هنوز پیرهن سالهای«هدیه به R»

به یادگار تو توی جامه دان من است

وعطر تند تنت در اتاق من جاری است

عصای دست شما زیر بازوان من است

تو پیر می شوی وجای تو زنی ،نه ،نه،...

هنوز عکس شما روی پیشخوان من است.

به حضرت مهدی(عج)

کودکان قلک های ش

ک

س

ت

ه

ا

ن

د

در اشتهای سکه و ستاره

ماهی-دختران

بی جهیزیه وتور

سورتمه ماه را اه میکشند

مردان ماشین های درن دشت زندگی

که دنده میشکنند

ازصبح تا پسین

زنان خیره به سفر ها وپیاله های تهی

روزنا مه ها دروغ های

بر

باد

رفته اند

وروزها میگذرند بی شراب ونان

فواره ها نای عروج ندا رند و

سیب ها متراکم کرمند

 «زن ممنوع»

شا نه به شا نه در خیابان مردوزن ممنوع

با هم نشستن ،شعر خواند ن، گپ زدن ممنوع

حرف ازهر انچه طعم شور زندگی دارد

در اختلاط سایه های تن به تن ممنوع

اینجا نباید خیس بود وخواند یا خندید

تا زیر باران رفتن وعاشق شدن ممنوع !

اینجامذاق روزها لبریزکافوراست

هرچه سپبداینجا به جز برف کفن ممنوع!

برتابلویی توی مسیرزندگی کردن

یک روزبنویسند:آری مطلقا"ممنوع!

آنهافقط باید نهادجمله ها باشند

اینجا ضمیر او،شما،تو،ما ومن ممنوع

پالایش قاموس ها راکرده اند آغاز

میبوسمت ممنو ع و گل ممنوع وزن ممنوع

   زیبا (۱ )

تمام این غزل از من..به...به  به به زیبا

به ترس و لرز زنی در من است که زیبا

دوباره قد قشنگ تو پشت گریه که محو

درست مثل درختان پشت مه زیبا

کجا نشسته؟ که در موقعیت میوه

زنی به شکل گلابی به شکل  - به – زیبا

زنی که متن غزل های بعد از اینم شد

پرید توی دلم بی مقدمه زیبا

رسید و زنگ مرا زد که دوستت دارم

که بی گدار که بی هیچ واهمه زیبا

به شکل- به – زنی از دست این غزل افتاد

زنی که غلت زد و رفت پشت مه زیبا

 نه میوه ای نه زنی آه از این تهی دستی

چه زود در غزلم یافت خاتمه زیبا